ÖZET: Evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşayan kadının 

boşandığı eşinden aldığı yoksulluk nafakası kaldırılır.

[1]

Y.HGK E: 2010/3-634 K: 2010/677 T: 22.12.2010 

(“…Dava dilekçesinde; tarafların 2005 yılında boşandıkları, davalı lehine 

yoksulluk, müşterek çocuk lehine ise iştirak nafakasına hükmedildiği, oysa ki 

müşterek çocuğun 18 yaşını doldurduğu davalı eski eşin ise imam nikahı kıydırarak 

başka bi şahısla birlikte yaşadığı ileri sürülerek yoksulluk ve iştirak nafakalarının 

kaldırılmasına karar verilmesi istenilmiştir. 

Mahkemece; tanık beyanlarının görgüye dayalı olmadığı, delil olarak sunulan 

fotoğrfaların ise ne amaçla çekildiğinin anlaşılmadığı, davalı kadını yoksulluktan 

kurtaracak bir gelirinin de bulunmadığı gerekçesiyle yoksulluk nafakasının 

kaldırılması isteminin reddine, iştirak nafakasının kaldırılması isteminin ise 

kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 

Her ne kadar temyiz isteminin duruşmalı olarak incelenmesi talep edilmiş ise 

[1]  Gönderen Av.Talih UYAR

Yargıtay Kararları 281de, davanın niteliği gereğince istemin reddi gerekmiştir. Türk Medeni Kanununun 

176/3.maddesinde, yararına yoksulluk nafakası takdir edilen kadının evlenme 

olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması halinde mahkeme kararı ile nafakanın 

kaldırılacağı öngörülmüştür. 

Somut olayda; davalının ablası ve yeğeni olan şahıslar davacı tanığı sıfatıyla 

dinlenilmiş, bizzat davalının hoca nikahıyla evlendiğini kendilerine söylediğini, 

hatta zaman zaman davalının bu kişi işe görüşmek için Antalya’ya gittiğini, o 

kişininde davalının yaşadığı yere geldiğini ve para gönderdiğini beyan etmişlerdir. 

Davalının oğluda; annesinin imam nikahlı evli olduğunu söylediğini, Antalya’ya 

gittiklerinde de kendilerinin yanında bu adamla görüştüğünü beyan etmiştir. 

Bunlar dışında davacı tarafından davalının birlikte yaşadığı ileri sürülen şahısla 

çektirdiği bir kısım fotoğraflar da delil olarak dosyaya sunulmuştur. Bir kısmı 

ev ortamında bir kımıs ise stüdyoda çekildiği anlaşılan fotoğraflarda davalı ile 

imam nikahı kıydırdığı iddia edilen şahıs arasındaki yakınlık davacı tanıklarının 

beyanları doğrular niteliktedir. Kaldı ki, tanık beyanlarının tümden duyuma 

dayalı olduğuda söylenemez. O halde; davacı tarafın dayandığı delillerle davasını 

ispat ettiği nazara alınıp yoksulluk nafakasınında kaldırılmasına karar verilmesi 

gerekirken delillerin hayatı değerlendirilerek istemin reddi doğru olmayıp, bozmayı 

gerektirmiştir…”) Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden 

yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı Vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk genel kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde 

temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği 

görüşüldü: 

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarıa, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, 

bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca 

da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda 

direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının 

Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK’un 429. 

maddesi gereğince  BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşlin harcının geri 

verilmesine, 22.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.